09-08-07

post kanker tijdperk

Wat was dat naïef zeg, mijn oude blog afsluiten en er dan maar genoegzaam van uit gaan dat er ruimte zou ontstaan voor een nieuw verhaal. Een nieuw verhaal, zonder kanker dan nog liefst! 

Want ik was die kanker zo beu als koude pap. Daar zou ik het nu niet meer over hebben. Nee, ik zou mijn blik op het leven en de mensen richten en het daar over hebben.

Dus ik liet mijn hoofd leegwaaien en wachtte op die geniale inval, op een rode draad die een verhaallijn en structuur in mijn nieuwe blog zou brengen.en ik wachtte en wachtte en wachtte....Kreeg ik dan geen inspiratie, de afgelopen weken? Tuurlijk wel! Freyatje heeft altijd iets te vertellen, geen probleem.

Alleen: ik kan niet niet over borstkanker spreken. Dat klinkt als het eerste axioma van de communicatie: MEN KAN NIET NIET COMMUNICEREN, ALLES IS COMMUNICATIE (ik ben communicatiewetenschapper van opleiding)

Ik zit in het post kanker tijdperk. Als je kanker met de hel vergelijkt en helemaal gezond zijn met de hemel, dan zit ik in het vagevuur. En zoals de katholiek opgevoeden onder ons ongetwijfeld zullen weten: daar kan je lang zitten.

Ik ben niet meer ziek. Maar ook nooit meer zorgeloos gezond. En hoewel ik dit borstkankerboek, of beter: het borstkankerbehandelingsperiodeboek mag dichtslaan, is het nieuwe verhaal niet los te koppelen van 'wat voorafging'. 't Is nu deel van mijn geschiedenis. Onuitwisbaar.

En net zoals ik mijn verhalen tot nu toe dikwijls doorspekt heb met anecdotes uit mijn zwerven-over-de-wereld-met-een-rugzak-op-mijn rug - tijd, zal alles wat ik nu vertel, in dit leven als toemaatje, onvermijdelijk gekruid worden door mijn borstkankerperiode.

Ik hoop dat het u smaakt.

21:32 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (26) |  Facebook |