11-09-07

schoolreisje naar de vrt

Je kan zeggen wat je wil van kanker, maar je komt er nog eens mee op plekken waar je anders nooit komt.

Ik dus op de vrt, op zondagmorgen, in de VIP lounge tussen Patrick Dewael, Caroline Geney (ja heren, ze is ook in het echt een schoon madam), Rudi Vranckx en Frank Fokketeyn  (meneer Fokketeyn, ik bewonder u zo! ....nee, toch maar niet gedaan).

Verleden week werd ik door Indra De witte opgetrommeld om in de zevende dag te gaan zitten. Het streelde mijn ego enorm, ha ja, ik mocht iets zeggen over alternatieve therapie. En over alternatieve therapie, daar heb ik iets over te zeggen, zoals jullie weten. Wacht es, ik zou het ze daar eens gaan zeggen zie. Dat het toch logisch is dat mensen naar alternatieve geneeskunde gaan, want dat het gewoon werkt verdomme en dat het minder bijwerkingen heeft en....alé, ik was al goed op dreef, in gedachten.

Dus ik lopen repeteren, en mijn fytotherapeut opbellen om te vragen wat dat nu precies inhoudt, en mij zenuwachtig maken dat ik met mijn chemokop meer euhs zou slaken en stiltes zou laten dan me lief was. Beetje bang ook voor de dokter die samen met mij zou geïnterviewd worden. Zou het daar een welles nietes spelletje worden? Zou hij me zo een beetje meewarig bekijken, van: ochottekes, madammeke, smijt uw heksenbrouwselkes maar weg, dat is van de middeleeuwen, nu wordt de wereld recht gehouden door de wetenschap, de wetenschap, de wetenschap?

Allemaal zenuwen voor niks, natuurlijk. De dokter was een heel zachte, aimabele man, die er in grote lijnen hetzelfde over denkt als ik. Voor de opname hadden we gezellig zitten praten en had Indra trouwens ook al duidelijk gemaakt dat ze er geen strijd van zou maken. In feite was ik enkel opgetrommeld als ervaringsdeskundige, om te bevestigen: ja, lieve kijkers, in mijn doodsangst zou ik desnoods gras eten als me overtuigend genoeg verteld wordt dat ik daar van zal genezen, en ja, ik had schroom om er met mijn arts over te praten. Einde interview, over naar de deskundige! 'k moest lachen met mezelf, a lot fuss for nothing!

Het leukste aan die dag was niet het feit dat ik op tv kwam, maar hoe we in Brussel geraakt zijn. Ik had twee co rijders, omdat ik mezelf een beetje ken qua mijn weg vinden. Ik had een gps geleend van een vriendin. Wat kon er in godsnaam fout gaan? Vraag het me niet. Feit is dat we plots temidden een kruispunt stonden, waar de auto's van alle kanten kwamen, geen idee waar we waren en welke richting we uit moesten. Ik, rijdend en tegelijk bellend naar een vriendin die op de vrt werkt, en mijn corijders in volle worsteling met een gps die maar niet scheen te begrijpen dat hij ons moest hélpen in plaats van ons in de war te brengen. Naast ons dook een flik op, dus gooide ik mijn gsm dicht. Toen nam mijn vriendin Petra in ware Peking express stijl het heft in handen: "bij de volgende lichten springen we uit de auto, wisselen we van plaats en jij belt je vriendin terug op en Irma moet de straatnamen proberen lezen." En vervolgens veranderde ze in een soort vrouwelijke James Bond: binnen de tien minuten stonden we waar we moesten zijn.

Drie provinciaaltjes in de grote stad, jongens het is me wat!

 

12:06 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Eindelijk! Eindelijk eens een schoon madam in de Zevende Dag!

Gepost door: Jeannine | 11-09-07

Jammer dat ik dàt gemist heb.

Gepost door: Katy | 11-09-07

ik zie het.... ...al helemaal voor me. Leuk stuk! LOL

Gepost door: cancer chick | 12-09-07

=^..^= Via CancerChick kom ik hier eens binnengewaaid sé...
Heb genoten van je verhaal...
Ik ben binnenkort ook te euhhh bewonderen in de Zevende Dag maar dan wel in 't publiek ;-))))


Gepost door: Talleke | 12-09-07

Wespennest Dag Freya

Ik heb je optreden jammer genoeg gemist, maar volgens kennissen was je heel goed! Ik had ook niet anders verwacht.

En het kan niet anders of die Gennez verbleekte wel, zo naast jou! Bah, ik vind CG gewoon zo'n extreem bazig mens, en ik hou niet van bazige mensen. Nog chance dat haar voornaam anders gespeld wordt dan die van mij.

Brussel heeft me ooit ook zo eens te pakken gehad. Ik ging met een vriendin die pas haar rijbewijs had naar een tentoonstelling. Na een tijdje waren we echt wanhopig! Allebei nog maar net 18 ... en alleen nog maar zin om weer thuis te geraken. En geen Petra om ons te helpen! Enfin, op weg naar huis vonden we ineens toch onze tentoonstelling, zodat het gezichtsverlies beperkt bleef tot onze eigenste herinneringen ... en jouw blog nu, natuurlijk.

Groetjes

Carolien

Gepost door: Carolien | 13-09-07

Jammer maar helaas ik heb uw optreden gemist...
Maar uw "rij-verhaal" is zo herkenbaar! Ik zie mezelf daar ook al staan.
Alhoewel, wij zijn toch maar goed aangekomen toen in Brussel hé.

Tot binnenkort x

Gepost door: Ina | 19-09-07

Koekoek Querida, waarschijnlijk dient dit podium voor andere dingen. Zoek evenwel je e-mailadres (van pc veranderd en zo). Opgelet: fitagency enz geldt niet meer.

T.

Gepost door: Tom | 24-09-07

De commentaren zijn gesloten.