28-09-07

voor een stille engel

 Vanmorgen stond ik de vaatwas te vullen en was ik me al aan het verheugen op een uurtje schrijven op de blog. Schrijven is een hobby, dat hebt u vast wel gemerkt. Dus de gedachte alleen al ' ik ga schrijven', maakt me blij. Daarbij hoef ik  niet altijd te weten wat ik zal gaan vertellen. Ik heb genoeg aan een zin die in mijn hoofd opkomt en ik ben vertrokken.  Dus stond ik vanmorgen te kijken naar mijn gedachten, neusde ik er in rond om te zien of er een tussen zat die de moeite waard was. En toen schoot Bertha door mijn hoofd, mijn schoonmama. Een jaar al schrijf ik over Chris, Uma, mijn familie en mijn vrienden, hoe warm en ondersteunend zij voor mij zijn geweest. Maar ik heb met geen woord gerept over Bertha.

Hoe komt dat? Alsof haar houding van 'dat is toch vanzelfsprekend!' een beetje besmettelijk is. Alsof ik het ook vanzelfsprekend ben gaan vinden. Je hebt zo van die stille krachten die de op hun eigen manier de wereld draaiende houden. Ze worden gauw vergeten omdat ze zichzelf nooit op de voorgrond plaatsen. OnschuldigIkzelf behoor niet tot die categorie, want als ik eens iets onderneem moet iedereen het geweten hebben. Maar mijn schoonmama is er zo een.

Bertha doet al een jaar lang mijn strijk. En nu doet ze alsof ze het vervelend vindt dat ik tegenwoordig minder strijk breng. Zo zorgt ze er ook nog eens voor dat ik me niet schuldig voel voor al die manden die het afgelopen jaar de revue gepasseerd zijn. Ze haalde bovendien Uma alle dagen van school met de bus en dan vertelt ze over hun busavonturen, alsof het ook niet af en toe lastig is, door weer en wind met de bus op en af. En weet u wat ze ook doet? Ze lacht ondeugend op zijn Bertha's als ik weer eens onverwacht vraag of Uma diezelfde avond mag blijven slapen. Dan zegt ze :'Verdorie, en ik zou juist naar een bal gaan.' Omdat ik heel goed weet dat Bertha zelden uit gaat. Doet ze het voorkomen dat ik er haar nog plezier mee doe ook.

Bertha was het afgelopen jaar plots haar vermogen kwijt om de hoeveelheid spaghetti, soep, ballekes in tomatensaus, scampi's of wok te schatten die nodig zijn voor een maaltijd voor drie personen. Verdorie toch, daar zat ze wéér met een gigantische overschot, of ik er haar niet vanaf wilde helpen? Merkwaardig hé, voor een vrouw die toch al een grote veertig jaar kookt. En ze lachte vaak met mijn slordigheid en vergeetachtigheid, maar zelf leed ze aan acuut geheugenverlies als ze 's vrijdags vis voor ons meebracht van de markt. Oeps, rekening toch wel wéér kwijt zeker?

Ik weet dat ze ongemakkelijk wordt als ze te weten komt dat ik haar hier zomaar in de schijnwerpers zet. Maar voor één keer doe ik het toch, Bertha'tje, want ik weet niet wat ik had gemoeten zonder je, het afgelopen jaar.

 

14:04 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Van een schoonmama gesproken !!!
Eén uit de duizend. Mooi dat je haar op deze manier eens in de bloementjes zet.
Hou je goed.
Groetjes

Gepost door: Katy | 28-09-07

Zo'n schoonmama moet je koesteren en af en toe eens bewieroken, ze verdient het!!
Groetjes

Gepost door: isabelle | 29-09-07

Bewondering Een echt schoon mens, die schoonmama van jou. Soigneer ze goed!

Groetjes

Carolien

Gepost door: Carolien | 01-10-07

*** Gelezen met een krop in de keel.... wat benijd ik je!!!!

Gepost door: Talleke | 02-10-07

schoonma zo zie je maar dat de verhaaltjes over schoonmoeders niet altijd kloppen he.Koester,die schoonmama van je
ik wou dat ik zo,n moeder had.

Gepost door: ingrid | 04-10-07

kippevel Met kippevel gelezen!!!
Ja, die verdient het wel om eens in de schijnwerpers te komen staan...
Moet een prachtige vrouw zijn!

Gepost door: eva | 11-10-07

Over schoonmama? Prachtige vrouw!

Gepost door: Ma Elly | 19-08-08

De commentaren zijn gesloten.