05-10-07

gedicht

In het boek 'roodborstje' van Frieda Joris vond ik het volgende gedicht van Karel Jonckheere.

Deze is voor jullie, mannen. Met onze dank.

Bij een ablatie

Onwennig talm ik om mijn rechterhand
g
eschupt over je linkerborst te leggen,
gebaar reeds sedert veertig jara vertrouwd
en dat je lieve mond nooit neen deed zeggen.

Wat vroeger teder welvend was is weg,
een vriend heeft het weemoedig uitgesneden,
je bloost en houdt je lippen afgewend,
nooit hebben ogen elkaar zo gemeden.

Vrees niet, voel jij je armer, ik blijf rijk,
je dient wat ijlte werd niet te verstoppen,
ik weet, het enige wat altijd telt,
je hart veel dichter bij het mijne kloppen

12:59 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Amai Heel erg mooi en echt, dit gedicht. Nog eens: amai.

Groetjes

Carolien

Gepost door: Carolien | 05-10-07

Mooi Ontroerend mooi

Gepost door: Nicolle | 06-10-07

Is inderdaad een mooi geschreven gedicht.
Heb het ooit ook eens op mijn blogje geplaatst na het lezen van Frieda's boek.
Liefs en groetjes

Gepost door: lucretia | 09-10-07

*** Gisteren Frieda gehoord!!!
Ik las het boek niet maar dit gedicht vind ik grandioos!!!

Gepost door: Talleke | 17-10-07

De commentaren zijn gesloten.