29-10-07

Bloot

Nooit gedacht dat ik nog eens bloot op de cover van een tijdschrift zou staan.
Ja, u leest het goed. Ik ben met de borsten bloot gegaan. Lang heb ik er niet van wakker gelegen of ik het wel zou doen, ze deden me een aanbod dat ik niet kon weigeren.
Denkt u meteen aan Playboy of P magazine? Bedankt voor het compliment, ik wou dat het waar was. Maar neen, het was in de Nina (bijlage van het laatste nieuws) van twee weken geleden.

Ze hadden een madam nodig die de hoop wilde vullen. Echt waar! Niet lachen! Er was een foto genomen van 9 madammen met blote borsten, in het kader van 'oktober borstkankermaand'. Negen, omdat een op negen borstkanker krijgt, wat overigens volgens de recente cijfers al niet meer klopt, want het is ondertussen een op 8. Tien jaar geleden was het nog een op 12. Tiens, tiens, dat stijgt pijlsnel! En het heeft echt helemaal niets te maken met Tsjernobyl of met iets dat in ons milieu rondvliegt? Neen, natuurlijk niet. Doch dit geheel terzijde. Een van de madammen had zich op het laatst bedacht, nl toen de groepsfoto al genomen was. Dus toen werd ik opgebeld of ik me heel snel vrij kon maken om in de studio van die gerenommeerde fotograaf bloot te gaan. Ze zouden die mevrouw er dan uit knippen en ik zou er dan in gefotoshopt worden. Er werd ook een kort interview afgenomen per telefoon, een leuke babbel met een vlotte journaliste. Zonder nadenken heb ik ja gezegd.

Achteraf heb ik me de bedenking gemaakt waarom ik eigenlijk meedeed. Ze vroegen me omdat deze foto nodig was 'om het taboe te doorbreken'. Eerlijk waar, ik heb zelf helemaal geen last van een taboe rond borstkanker en de lotgenotes waar ik contact mee heb praten er ook vlottekes over. Eerlijk gezegd ken ik er persoonlijk geeneen die zich schaamt over zijn of haar borstkanker.

Dat komt natuurlijk omdat degenen die er zich om schamen, niet uit hun kot komen, Freya!
Ok, maar toch: Kan iemand me uitleggen wat dat taboe precies is? Neen, serieus, ik zit me niet van den domme te houden. Ik meen het, want ik ben met mijn blote borsten in de gazet gaan staan om een taboe te doorbreken waar ik me eigenlijk niet bewust van was.

"Moedig", zeiden de mensen.

Hoezo moedig?

Ijdel, ja!

't Was uit ijdelheid, lieve mensen. Niks menselijks is mij vreemd hoor. Ik wil later tegen mijn kleinkinderen kunnen vertellen, zo met een dromerige blik in mijn ogen: "Jààààà, schat, bomma heeft nog op de cover van een tijdschrift gestaan.....bloot!" en mijn kleinkind en ik gaan daar dan heel ondeugend om giechelen.

Zo zit dat.

 

 

 

 

16:03 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

12-10-07

Anneke Geerts

Anneke Geerts, de oprichtster van het wonderfonds, is overleden. Pas enkele weken geleden hoorde ik over Anneke en haar wonderfonds. Hoe zij vorig jaar te horen kreeg dat ze terminaal was. Hoe ze het laatste jaar van haar leven wijdde aan de oprichting van dit fonds dat aan alleenstaande ouders met een levensbedreigende ziekte steun wou bieden. Zij wist hoe moeilijk het was, want met haar drie zonen stond zij er alleen voor.

Kan je je dat voorstellen? Doodziek zijn, en wanhopig graag nog wat leuks in je leven brengen, maar moeten bezig zijn met hoe je de rekeningen van het ziekenhuis in godsnaam kan betalen? IK heb zelf ondervonden wat een dagje aan zee, een etentje of een bioscoopbezoek kan doen. Even weer genieten, zalig. Voor velen is het een onmogelijkheid. Laten we met zijn allen inschrijven op het wonderfonds. Laten we met zijn allen te kennen geven dat we meeleven en daadwerkelijk iets willen doen. Surf naar de link van het wonderfonds en laat het groeien!

Slaap zacht, Anneke.

Moge je wonderfonds een hoge vlucht kennen,

en een baken zijn voor vele mensen.

09:43 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

05-10-07

gedicht

In het boek 'roodborstje' van Frieda Joris vond ik het volgende gedicht van Karel Jonckheere.

Deze is voor jullie, mannen. Met onze dank.

Bij een ablatie

Onwennig talm ik om mijn rechterhand
g
eschupt over je linkerborst te leggen,
gebaar reeds sedert veertig jara vertrouwd
en dat je lieve mond nooit neen deed zeggen.

Wat vroeger teder welvend was is weg,
een vriend heeft het weemoedig uitgesneden,
je bloost en houdt je lippen afgewend,
nooit hebben ogen elkaar zo gemeden.

Vrees niet, voel jij je armer, ik blijf rijk,
je dient wat ijlte werd niet te verstoppen,
ik weet, het enige wat altijd telt,
je hart veel dichter bij het mijne kloppen

12:59 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |