13-12-07

levensblijheid

De zon schijnt binnen en de stralen breken in duizend kleurrijke schilfers in hun val door de kristallen, zorgvuldig voor de ramen gehangen.
Wat is dit popelen in mijn borst? Dit dansen van mijn hart? Dit juichen van mijn ziel?

Ik ben blij. Heel gewoon blij als een kind.
'Ik weet zeker dat ik een van de gelukkigste mensen ter wereld ben,' sms ik naar mijn lief en mijn broer.
Dit gevoel is overweldigend, bijna niet te bevatten.
En het is mijn overtuiging dat veel mensen geluk niet kunnen bevatten, net zomin als verdriet. Net zoals mensen verdriet soms niet ten volle durven te voelen, durven ze ook geluk niet ten volle te voelen. Tenminste, dat merkte ik toch bij mezelf. Ik weet niet of het bij jou ook zo is, soms.
Vroeger, voor de ziekte, durfde ik niet goed genieten van geluk. Schrik dat het over zou gaan. En toen was het meteen over ook, natuurlijk.

Gekkie.

Vandaag adem ik het in. Diep, rijk ademen en met elke teug voel ik de levensblijheid tot in al mijn toppen stromen.

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik mijn laatste chemo kreeg. Toen had ik nooit kunnen denken dat ik me een jaar later zo zou voelen: in harmonie, vredig en goed in mijn lijf.

Dat lijf van mij doet het prima. Gisteren gaf ik voor het eerst in bijna twee jaar een vorming. Dat houdt in: om 6u uit mijn nest en hop de baan op, om 20 mensen 3 uren lang een workshop energizers te geven. Dan ben je toch algauw met opzetten van de boel en weer afbreken, een uur of vijf bezig. En ik stond er! Het ging vlot, ik had er plezier in, mijn geheugen liet me niet in de steek en naderhand was ik niet moe. Geen spatje! Ik tjolde nog heel de middag door Antwerpen met mijn rugzakske en ging 's avonds nog in mijn eentje naar Springsteen kijken.

Ik ben er weer. En dat betekent niet: mijn lijf kan weer vanalles aan. Dat is slechts een onderdeel dat bijdraagt tot mijn geluk.
'Ik' ben er weer betekent dat ik me compleet voel. Ik voel me thuis in de wereld, sta weer te popelen om hem te verkennen, ik ben nieuwsgierig naar andere mensen, kortom, ik ben vriendjes met mezelf en met de wereld.

Die klavertjes vier, weet je nog? Die voorspelden toch alle geluk van de wereld!

 

 

11:42 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

Jouw enthousiasme en levensvreugde werkt aanstekelijk,...Na het lezen van je blogje heb ik een groovy nummertje opgezet en ben spontaan beginnen shaken...:)

Gepost door: me, myself | 13-12-07

Jij staat er weer... fantastisch Freya. Ik ben zo gelukkig samen met jou. Jij staat er weer en bent een aanstekelijk voorbeeld voor al de anderen. Fijne dag nog en geniet, geniet, geniet...

Gepost door: anita | 13-12-07

Koester die momenten! Zo zalig genieten van mooie momenten deed ik vroeger (voor de kanker)ook niet zo intens. En toen ik de eerste keer die intense gelukservaring had, dacht ik dat het misschien euforie was, die zou wegebben. Maar nee, ik geniet voluit van het leven.
Dat lezen op jouw blog gaf me weer zo'n energiestoot! Als we onze levensvreugde samenleggen wordt die nog krachtiger!

Gepost door: Hilde Schelkens | 14-12-07

Uit je schrijven stroomt positieve energie ! Bedankt !

Gepost door: els | 14-12-07

Super hoor Freya! Super! Houden zo!
Fijn dat je er weer 'staat'!
Enne... ik ken dat gevoel precies ook ergens van :-)
Liefs en groetjes

Gepost door: lucretia | 15-12-07

ben heel blij voor je, Freya.
laat stromen die levensenergie!
dikke kus
greet

Gepost door: greet | 18-12-07

Ik ben blij dat jij terug blij bent!!!!
Dikke zoen x

Gepost door: Ina | 18-12-07

Goed gevoel! Heerlijk te lezen ,dat er na de hel weer een hemel is die je zo veel energie bezorgd .
Geniet met volle teugen!

Gepost door: Ma Elly | 18-12-07

De commentaren zijn gesloten.