13-01-08

Avontuur op z´n Freya´s

Hier zit ik weer, in hetzelfde internetlokaal in Arequipa. Eventjes op en af geweest naar de Colca Canyon: drie uren op en drie uren af en géén Condor gezien. We zijn er maar een nacht gebleven....

Chris en ik wilden persé niet met een tourbus gaan en we hebben het geweten waarom ze zulke dingen inleggen....
Nochtans, vol goede moed waren we gisterenochtend vertrokken, fier op onszelf: zelf een hotel gereserveerd dat er pico bello uitzag in de Lonely Planet, en zelf met de bus naar Chivay en daarna naar Yanque getuft. Onderweg was het schitterend. we zaten in een local bus, vol met bolhoed madammekes en bijhorende kinderen. Het schattige madammeke dat naast ons in de bus zat pikte zonder enige gêne onze zitplaats in: kordaat installeerde ze zich met haar zware tas aan het raampje, begon vervolgens omstandig haar baby te verversen en legde hem daarna te slapen. Ondertussen wachtten Chris en ik geduldig en namen we Umake op schoot, we wilden dat mens haar ding laten doen en dan onze plek innemen. Toen het me wat lang begon te duren, repeteerde ik wat ik zou gaan zeggen om haar er op te wijzen dat wij voor die plek hadden betaald....maar net op dat moment vertelde zij tegen de vrouw achter ons hoe ziek haar baby was, ze keuvelden vrolijk over gele diarree en krampen en de beste remedies hiertegen. Ze probeerde hem de borst te geven maar hij dronk niet en ze was duidelijk heel bezorgd omdat hij hij koorts had....ja, toen had ik het hart niet meer hé. Dus Uma bracht de hele reis op onze schoot door.
De familie achter ons bestond uit een moeder met vier kinderen en spelend met Konijn legde ik contact met de oudste dochter: Gabriela. Algauw kwam jonger zusje Mariela er bij, de felste van een tweeling, de andere helft heette Isabela. Algauw zaten de twee samen met Uma in een boekje te kijken en te plakken, Gabriela leerde ons de woorden van alle dieren in het Spaans....
Nog nooit eerder ben ik er in geslaagd contact te leggen met de Andesmensen, maar op deze reis, dankzij ons Uma hebben we al talloze gesprekken gevoerd. Enfin, talloos: het is een beetje zoeken want noch voor hen noch voor ons is het Spaans evident. Quechua is hier de taal en hun Spaans klinkt als Quechua, ze maken zinnen zonder lidwoorden en met een minimum aan werkwoorden.

In Yanqué wachtte ons een verrassing: ik had  verwacht enkele auto´s of busjes te zien op het dorpsplein want het was mijn plan er een te huren om naar Cruz del Condor te gaan, maar neen: lege straten.En geen aanwijzing waar die Auberge de Colca kon zijn....we liepen finaal de verkeerde kant uit. We moeten nogal een zicht zijn geweest: twee blanken met een blond kind, één zeult met een roltas over de bemodderde straten, proberend de ezelstront te ontwijken, één zeult met een blauwe snoopy tas vol met speelgoed. Een vriendelijke dame negeerde mijn prottest en nam resoluut het handvat van mijn tas vast en begeleidde ons naar het Aubergue: twintig minuten stappen. Vanzelfsprekend vinden ze dat hier.
Uma? Geen klacht, de hele weg niet! Dat kind ontpopt zich tot wereldreiziger!
Het hotel was fantastisch. Stel je voor. een Spa resort op 3600 meter hoogte! Chique bedoening, met sauna en jacuzzi, open haard, VERWARMING op de kamers...een onverantwoord energieverslindende plek eigenlijk. De sauna werd opgestookt met houtblokken, op een plek waar 50km in de omtrek geen boom te zien is....voor letterlijk 6 toeristen. Het hotel was leeg want regenseizoen. Je krijgt er algauw een gevoel van vervreemding: zo een groot spel in the middel of nowhere, en je zit daar alleen! Enfin, Uma kan vertellen dat ze haar eerste sauna in de Andes op 3600 meter hoogte kreeg.

We aten en we dronken bier en gingen vroeg naar bed want de dag nadien stonden de condors op het programma en die treden enkel tussen 6 en 10u ´s morgens op....
En toen kreeg Chris hoogteziekte. Koppijn. Angst. Misselijkheid: Overgeven.
Uma lag ook onrustig te woelen in haar bedje, al het water was al op (je moet veel drinken op die hoogte, we zaten op 3600 meter) en ik kon mezelf wel voor de kop slaan. Chris was bang, we hadden dom gedaan: je hoort eigenlijk cocathee te drinken en cocabladeren te kauwen als je op zo een hoogte zit en wat deden wij? Bierke drinken!!!
Ik voelde me kiplekker maar Chris werd met het uur zieker.
Om vijf uur stond ik op en pakte ik onze boel: mijn schattekes waren net in slaap gevallen. Om de condors te zien, was nog hoger stijgen en met hoogteziekte moet je snel dalen. Dus namen we de eerste bus die terugkeerde naar Arequipa....

Pas op, geen spijt zulle, want ook de terugkeer was spectaculair en we hebben er van genoten van zodra Chris de ziekte voelde wegtrekken. Maar als we overmorgen naar Cusco gaan zullen we het bier voor alle zekerheid vervangen door liters Mate de Coca en net als alle anderen hier cocabladeren kauwen tot ons tanden groen zien.

tot dan!

01:07 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

Commentaren

wat jammer van de fout gelopen uitstap.
Maar er zullen wel genoeg andere zaken zijn die wel lukken zeker.
Geniet van de mooie momenten.

Gepost door: katy | 13-01-08

op avontuur he Freya,later zul je er met veel plezier aan terugdenken,echt leuk om je verslagen te lezen.
tot later
I

Gepost door: ingrid | 13-01-08

Je geniet ervan en wij genieten mee.

Gepost door: Herman | 13-01-08

blij deelgenoot te zijn van jullie avontuur :-)
greet

Gepost door: greet | 15-01-08

Peru Heb heel erg genoten van je verhaal,blijf verder schrijven.
Elly zal je verhaal pas kunnen lezen als de neven werkingen van de chemo beter zijn,dat intereseert haar wel.
Groetjes

Gepost door: Ma Elly | 15-01-08

En ik volg rustig mee Ik volg rustig mee, Freya, Chris en Uma!

Groetjes

Marc uit Drongen

Gepost door: Marc | 16-01-08

geniet, geniet, geniet... zo iets kunnen ze je niet meer afpakken.
Fijn om je reisverslag te lezen.
Hoop dat Chris zich al beter voelt. Op naar nieuwe avonturen...
Liefs en groetjes

Gepost door: lucretia | 16-01-08

Gelukkige verjaardag ... aan Chris vanuit ons grijs belgenlandje. We zullen er hier enen op drinken.

Gepost door: Nico, Tanya en kids | 17-01-08

De commentaren zijn gesloten.