18-01-08

Cusco

Zeven uur ´s morgens in Cusco en ik zit al achter de computer. We kruipen vroeg in bed, want uitgaan is er natuurlijk niet bij met ons kleintje. We hebben de babyfoon mee en zouden in de living kunnen gaan zitten maar ach, als Uma ligt te slapen genieten wij van het lezen in bed en het kijken naar de Spaansgedubde films op het tv´tje in onze kamer.

Wandelend in deze straten flitsen de herinneringen voorbij. Veel herken ik, veel is veranderd, maar wat blijft is de sfeer die deze stad zo speciaal maakt. Ondanks de duizenden toeristen die hier elk jaar passeren, blijft ze fris, alsof ze elke ochtend opnieuw wordt geboren.
busstation
in het busstation in Chivay, dichtbij Colca Canyon

Neen, het was geen liefde op het eerste gezicht toen mijn voeten de Peruaanse bodem opnieuw raakten.
Er was herkenning. Alsof je opnieuw met een oude minnaar in bed duikt: vertrouwd, maar niet echt opwindend.
Natuurlijk genoot ik, die typische Latijns Amerikaanse mengeling van geuren in Lima maakte me blij: Zee, stad, stof en de stank van afval die op de een of andere manier altijd naar kippestront ruikt. Ik hou er van.
En toch raakte ik niet in vervoering. Pas toen we Lima verlieten en de bergen introkken: Arequipa, Ynaqué en nu Cusco, begint mijn ziel mee te kloppen op het ritme van dit land.
De Andes, rijk en woest en ruw en mensonvriendelijk: hier is het dat mijn hart opspringt, mijn adem frisser wordt en mijn stap lichter.

Haaaa, thuis!

Ik misti
El Misti, heerser over Arequipa
 

03:00 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.