02-04-08

vadertje tijd

Tijd bestaat niet, beweert men. Het is een uitvinding van de mens.

Ik wil dat wel geloven, maar Tijd doet toch rare dingen, al bestaat hij niet. Ziet u, veertien uren vliegen zitten er tussen Lima en Brussel.
Toen we vertrokken wonnen we die dag ongeveer vier uren. Toen we terugkeerden verloren we er zes. Twee uren zijn dus zoek.
En nu loop ik me af te vragen of er in dat schemergebied waar Vadertje tijd de plak zwaait, in dat gat waar die twee uren verdwaald zijn, iets met mij gebeurd is. 16am108

We scheerden op een bepaald moment rakelings over een Andestop Ik zag de strenge pieken angstwekkend dicht naderen en ik krulde al mijn tenen om de schok op te vangen, want ik waande me in die scène van de film 'Alive', die waarin het vliegtuig op een top crasht in diezelfde Andes en waarin de overlevenden achterblijven in dat verschrikkelijk mensonvriendelijke sneeuwlandschap, met niets om te eten dan hun dode medepassagiers. Maar ik had me van scène vergist. De berg vloeide onder ons door en in de wolkenflarden....zijn daar die twee uren gebleven? Heeft Vader Tijd die twee uren benut om iets met mij uit te vreten?
Ik weet er niets meer van, natuurlijk, maar ik stel me zo voor dat in zijn Rijk, in dat tijdsgewricht waar alle herinneringen vervagen en alle wonden geheeld worden, waar de tijd meedogenloos maar ook o zo mild kan zijn, dat daar die vrouw ontstaan is.

Want plots stel ik bij thuiskomst vast dat ik terugkijk naar mijn kankerperiode, als iets dat achter mij ligt.
In december voelde ik me nog een kankerpatiënt. Nu niet meer.

Nu woont er in mij een vrouw die kanker heeft gehad. Ze is mij zeer nabij, ze woont dicht bij mijn hart en dat is goed. Het is nodig dat ik haar af en toe nog koester. Af en toe heeft ze nog behoefte aan aandacht.
Ze wil niet genegeerd worden, ze wil niet weggemoffeld worden. Maar ze wil ook niet meer die alles overheersende rol spelen in mijn dagelijkse leven. Bij lotgenoten voelt ze zich in haar sas. Niet dat zij bij hen nog voortdurend haar ziekte loopt te herkauwen. Woordeloos gaat zij de verbinding aan. Maar bij iemand die haar bestaan wil ontkennen of minimaliseren, reageert ze vinnig. Zoals laatst. Een vrouw vroeg me of ‘alles nog goed’ was. Ik antwoordde op automatische piloot: “ik denk het wel”.
Voor mij het enige antwoord dat klopt, want ik heb geen bewijs voor het een noch voor het ander. Ik voel me goed. Maar ik voelde me ook goed toen ik kanker bleek te hebben, dus echt een referentiepunt is dat niet echt.
Zei die vrouw: -natuurlijk is alles goed, je hebt toch een mooie gezonde kleur!
Die vrouw in me die kanker heeft gehad voelt zich meteen op haar tenen getrapt. -Natuurlijk, denkt ze vinnig, -zolang ik bloos heb ik geen uitzaaiingen! Dat ik daar nog niet opgekomen ben!
-Hé trezebeze! fluister ik haar dan toe. -Niet nodig hoor. Ik weet dat je nog bang bent. Maar voor andere mensen ben jij nu onzichtbaar.
En dan is ze content.

-Ook dat gepikeerde gedoe zal verdwijnen, fluistert een oude man met een zeis vanuit de wolken me toe.
En dan ben ik ook content.

10:45 Gepost door Freya in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

Commentaren

Op je verhaal Heel mooi verwoord!
Maar waar zijn die twee uren?
Groetjes uit de kempen!

Gepost door: Ma Elly | 02-04-08

Dat heb je terug mooi geschreven. En herkenbaar.
Groetjes

Gepost door: katy | 02-04-08

Goed om te lezen dat iemand of iets tijdens die 2 "verloren" uren ervoor gezorgd heeft dat je sterker staat, dat je vrede hebt met die andere ik die er inderdaad altijd zal zijn, maar wel minder aanwezig. Prachtig beschreven Freya.

Gepost door: Elly | 03-04-08

mooi en ontroerend geschreven Freya... en oh zo herkenbaar.
Fijn dat je sterker teruggekomen bent!
Groetjes

Gepost door: lucretia | 03-04-08

Jij content ....... wij content !

Gepost door: Firmin Van Hoecke | 04-04-08

Mooi Mooi verwoord, Freya. Fysieke afstand is inderdaad soms goed om dingen wat beter van je af te zetten. Het versnelt de tijd als het ware. Zo raak je misschien wel eens enkele uren (en geld) kwijt, maar ook enkele kilo's last. En dat is veel waard!

Veel groetjes

Carolien

Gepost door: Carolien | 07-04-08

oproep Mocht iemand die twee uren bij toeval zijn tegengekomen (in een wachtzaal bijvoorbeeld), gelieve deze dan door te sturen naar de rechtmatige eigenaar. Freya komt sedertdien altijd 2 uur te laat op haar afspraken ! ((>;

Gepost door: Nico | 10-04-08

De commentaren zijn gesloten.